Fokken van paarden en andere paardachtigen

Fokken van paarden en andere paardachtigen gaat over het gericht voortbrengen en vermeerderen van paardenfamilies. Het draait niet om het simpelweg houden van dieren, maar om het plannen van nakomelingen met aandacht voor eigenschappen zoals bouw, gezondheid, karakter en geschiktheid voor een bepaald doel. Denk bijvoorbeeld aan het selecteren van een merrie en een hengst die samen veulens kunnen opleveren met een gewenste lichaamsbouw of een rustig temperament.

Onder paardachtigen vallen naast paarden ook verwante dieren uit dezelfde diergroep, zoals pony’s, ezels en muildieren in een fokcontext. De activiteit speelt zich af binnen de veeteelt en is dus onderdeel van dierlijke productie, maar heeft een duidelijk eigen karakter omdat de keuze van ouderdieren, dekking en dracht centraal staan. De opfok van veulens hoort er in de praktijk vaak nauw bij, maar de kern van deze code ligt bij het voortbrengen van de dieren zelf.

Wat het fokken in de praktijk inhoudt

In de praktijk kan deze activiteit verschillende vormen aannemen. Een fokker kan zich richten op sportpaarden die later worden getraind voor dressuur of springen, of juist op recreatiepaarden die bekendstaan om hun betrouwbaarheid en soepel karakter. Ook kan de aandacht liggen op raszuiverheid, bijzondere kleurkenmerken of juist op een sterke, gezonde lichaamsbouw. Het selecteren van de ouderdieren is daarbij een belangrijk deel van het werk: niet elk dier is even geschikt om mee verder te fokken.

Bij een fokbedrijf horen vaak ook handelingen zoals de verzorging van drachtige merries, het begeleiden van de geboorte van veulens en het observeren van jonge dieren in hun eerste groeifase. Dat zijn geen losstaande hobbyactiviteiten, maar logische onderdelen van het fokkingsproces. Een voorbeeld is een bedrijf dat meerdere fokmerries aanhoudt en elk jaar enkele veulens laat geboren worden, waarna wordt bekeken welke dieren worden aangehouden voor verdere fok en welke vooral als gebruiksdier een andere bestemming krijgen.

Verschil met gewoon houden of trainen

Het verschil met alleen paarden houden zit vooral in de bedoeling. Wie paarden verzorgt zonder gericht te werken aan nakomelingen, is vooral bezig met houden, trainen of gebruiken van dieren. Bij fokken staat juist de voortplanting en de selectie van een nieuwe generatie centraal. Een manege met lespaarden is dus iets anders dan een fokkerij die bewust hengsten en merries combineert om veulens te verkrijgen.

Ook het trainen van paarden voor sport of recreatie valt op zichzelf onder een andere activiteit dan het fokken. Een jong paard kan wel eerst worden opgefokt en daarna worden ingereden, maar het fokken stopt in essentie zodra de nieuwe generatie is voortgebracht en de eerste verzorging daarvan is gestart. De latere opleiding van het dier is dan een aparte fase, ook al kan die op hetzelfde erf plaatsvinden.

Herkenbare voorbeelden

• Een fokker die een merrie met goede gangen combineert met een hengst met sterke bouw om veulens voor de sport te krijgen.
• Een bedrijf dat ezels aanhoudt en gericht jonge dieren voortbrengt met aandacht voor gezondheid en temperament.
• Een kleine paardenfokkerij waar de selectie van ouderdieren, drachtbegeleiding en de opfok van veulens samen de kern van het werk vormen.

Kort gezegd beschrijft deze code het gericht kweken van paarden en andere paardachtigen binnen de landbouwkundige dierproductie. De nadruk ligt op de voortplanting en de keuze van geschikte fokdieren, niet op het dagelijkse rijden, lesgeven of simpelweg verzorgen van de dieren.

De gebruikte editie

Deze bedrijfskoppelingen volgen NACE-BEL 2008. De indeling van 2025 is een andere editie en wordt niet automatisch uit deze gegevens afgeleid. Voor uitleg over de classificatie kunt u de NACE-BEL 2008-referentie van Statbel raadplegen.

Verwante codes

• 0143 — Fokken van paarden en andere paardachtigen

Andere codes zoeken of bladeren per categorie, provincie of gemeente.